مطهره بیتاللهی، معاونپژوهش مدرسه علمیه معصومیه فهرج در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در کرمان، ضمن تسلیت به مناسبت شهادت امام موسی کاظم(ع)، به تبیین شخصیت این امام همام پرداخت.
بیتاللهی اظهار داشت: هفتمین امام شیعیان، حضرت موسی بن جعفر (ع)، به دلیل حلم و بردباریاش در برابر معاندان و فرو نشاندن خشم خود در مقابل دشمنان، ملقب به کاظم شدهاند. تولد ایشان در منطقهای میان مکه و مدینه رخ داد.
وی به واقعه شهادت ایشان اشاره کرد و گفت: شهادت ایشان در ۲۵ رجب سال ۱۸۳ هجری قمری در زندان حاکم ستمگر عباسی، هارون الرشید، صورت گرفت. مدفن ایشان در بغداد، که پیشتر به مقابر قریش شهرت داشت و بعدها حضرت جواد(ع) نیز در آنجا دفن شدند، اکنون به نام کاظمین و مشهد موسی بن جعفر(ع) مشهور است.
بیتاللهی در وصف جایگاه علمی و اخلاقی امام کاظم (ع)، تصریح کرد: در میان شخصیتهای علوی آن عصر، کسی از نظر علم، تقوا، زهد و عبادت برابر ایشان نبود. مورخان بسیاری، از جمله شیخ مفید، درباره ایشان فرمودهاند که ابوالحسن موسی، سخیترین و با شخصیتترین اهل زمان خود بود.
معاون پژوهش مدرسه علمیه معصومیه فهرج در ادامه به شهرت کرامات و سخاوت ایشان پرداخت و گفت: امام کاظم(ع) چنان بزرگوار بودند که وقتی مطلع شدند فردی در صدد اذیتشان است، کیسه زری که حاوی هزار دینار بود برایش فرستاد. ایشان همیشه زرها را در کیسه سیصد و چهارصد و دویست دیناری میگذاشت و میان اهل مدینه تقسیم میکرد و کیسههای زر ایشان معروف بود.
وی افزود: در تاریخ بغداد چندین حکایت درباره کرامت و سخاوت حضرت کاظم(ع) آورده شده که همگی جالب و نشان از روحیه اخلاقی بارز و ملایم ایشان دارد، به دلیل همین سجایای پاک اخلاقی بود که حضرت نزد همگان محبوبیت فراوانی داشتند.
معاون پژوهش مدرسه علمیه معصومیه فهرج در خصوص زندانی شدن امام، تأکید کرد: اخبار متعددی درباره زندانی شدن امام وجود دارد که مرتبه دوم آن ۵ سال به طول انجامید و به شهادت ایشان در زندان ختم شد.
بیتاللهی همچنین به نقل روایاتی درباره نحوه شهادت اشاره کرد و گفت: درباره شهادت ایشان سه روایت مختلف نقل شده است: مسمومیت، پیچیدن در فرش و فشار دادن، و ریختن سرب مذاب در حلق به فرمان هارون؛ روایتی که بیش از همه مشهور است، مسموم ساختن امام است.
وی با اشاره به فرزندان امام کاظم (ع) بیان کرد: بزرگترین فرزند ایشان، علی بن موسی الرضا (ع) بود که به عنوان جانشین معرفی میشود. همچنین فرزندانی چون زید بن موسی که قیام کرد و ابراهیم که در مکه اعتراض کرد، از ایشان باقی ماندند. شمار فرزندان ایشان در کتب مختلف ۱۸ پسر و ۱۵ دختر ذکر شده است.
معاون پژوهش مدرسه علمیه معصومیه فهرج در مورد درس هایی که می توان از این امام گرفت، تصریح کرد: امام کاظم (ع) نماد حلم، صبر و سخاوت بیپایان در برابر ظلم و دشمنی بود. اگرچه در شرایط سخت و زندانی شدن، نمیتوانست در برابر ظلم اجتماعی مقاومت فیزیکی کند، اما با بردباری و انساندوستی خود، در برابر ستم، قدرت معنوی نشان داد. درس اصلی این امام این است که قدرت واقعی در تسلط بر نفس، کنترل خشم و کمک دادن به نیازمندان است. او نه تنها از نظر علمی، بلکه از نظر اخلاقی و انسانی نیز پیشگام بود. این امام نشان داد که انسان میتواند در شرایط سخت، با ایمان و عدالت، انسانیت را در جامعه پرورش دهد.
نظر شما